فیروزکوه

فیروزکوه

اشعار احمدیزدانی
فیروزکوه

فیروزکوه

اشعار احمدیزدانی

من منتظرم

من مستِ مِیَم ، مستِ مِیِ ناب طهورم


من منتظرم ، منتظرِ وقتِ ظهورم


یک جمعه سرانجام بیاید ولیِ عصر


عشق است که باشم وَ شَوَد ثبت حضورم

کوتوال


حضور


فکــــر کــــردند که در جمعِ شعورِ من و تو


عرصه تنگ است به میدانگهِ زورِ من و تو


شیشـــه هــــایِ درو دیوار شکستنـــد آنهـا


تا نتابیــــم و نبیننـــــد حضــــورِ مـــن و تو


بیخبـــر آنکـــه سخن از خِــرَدو تدبیر است


نیست زورِ من و تو ،حاصلِ شورِ من و تو


قلــــم و دفتـــــرِمــا حاضـرو ما غایب ، بِه


می نشینند به حسرت ســـرِ گــورِ من و تو.

احمدیزدانی

انتظار1


آقا ، برســــان به پیــــــرُوانت مــــددی


پیچیـــــــدگــــی رازِ جهــــان را بلــــدی


تا کِی به رهت نشسته بی عطرِ حضور؟


از فـــــرطِ گنـــــاهِ مـــا به مـا سرنزدی؟